FacebookTwitterGoogle BookmarksLinkedIn

Οδηγία 2010/31

  • Κανονισμός 244/2012 προς συμπλήρωση της οδηγίας 2010/31 για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων με τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων

    Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

    Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
    Σύμφωνα με το άρθρο 5, το παράρτημα I και το παράρτημα III της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που πρέπει να χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης για νέα και υφιστάμενα κτήρια και δομικά στοιχεία.
    Στο μεθοδολογικό πλαίσιο προδιαγράφονται οι κανόνες για να συγκρίνονται τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης, τα μέτρα που ενσωματώνουν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι δέσμες και παραλλαγές αυτών των μέτρων, με βάση την απόδοση της πρωτογενούς ενέργειας και το κόστος υλοποίησής τους. Στο μεθοδολογικό πλαίσιο καθορίζεται επίσης ο τρόπος εφαρμογής των εν λόγω κανόνων σε επιλεγμένα κτήρια αναφοράς, με σκοπό τον προσδιορισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης.

    Άρθρο 3 Συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο
    1. Κατά τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και δομικών στοιχείων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που καθορίζεται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού. Με το πλαίσιο επιβάλλεται ο υπολογισμός των βέλτιστων επιπέδων κόστους τόσο από μακροοικονομική όσο και από χρηματοοικονομική άποψη και επαφίεται στα κράτη μέλη να καθορίσουν ποιος από αυτούς τους υπολογισμούς θα χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης για τον καθορισμό των βέλτιστων από πλευράς κόστους απαιτήσεων.
    2. Για τους σκοπούς των υπολογισμών, τα κράτη μέλη:

  • Ο περί Ρύθμισης της Ενεργειακής Απόδοσης των Κτιρίων Νόμος 142/2006

    Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

     Ερμηνεία
    2.-(1) Στον παρόντα Νόμο, εκτός εάν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια -

    "ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας" σημαίνει την ανακαίνιση κτιρίου κατά την οποία υφίσταται ανακαίνιση άνω του 25% της επιφανείας του κελύφους του κτιρίου·
    “αντλία θερμότητας” σημαίνει το μηχάνημα, τη συσκευή ή την εγκατάσταση που μεταφέρει θερμότητα από φυσικό περιβάλλον, όπως ο αέρας, το νερό ή το έδαφος, σε κτίρια ή βιομηχανικές εφαρμογές με την αναστροφή της φυσικής ροής της θερμότητας, κατά τρόπο ώστε να ρέει από χαμηλότερη σε υψηλότερη θερμοκρασία· για τις αναστρέψιμες αντλίες θερμότητας δύναται να μεταφέρει θερμότητα από το κτίριο στο φυσικό περιβάλλον·
    «απαιτήσεις ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης κτιρίου» σημαίνει τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 15·
    “αρμόδια αρχή” σημαίνει τον Υπουργό ή/και κάθε άλλο πρόσωπο που εξουσιοδοτείται από τον Υπουργό δυνάμει του άρθρου 3Α·
    “βέλτιστο από πλευράς κόστους επίπεδο” σημαίνει το επίπεδο ενεργειακής απόδοσης που έχει ως αποτέλεσμα το χαμηλότερο κόστος κατά την εκτιμώμενη διάρκεια του οικονομικού κύκλου ζωής, όπου -

    (α) το χαμηλότερο κόστος καθορίζεται λαμβανομένου υπόψη του κόστους ενεργειακών επενδύσεων, του κόστους συντήρησης και λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών δαπανών και οικονομιών, της κατηγορίας του κτιρίου, των κερδών από την παραχθείσα ενέργεια), κατά περίπτωση και το κόστος απόρριψης, κατά περίπτωση·

  • Οδηγία 2010/31 για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων

    Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

    Άρθρο 1 Αντικείμενο
    1. Η παρούσα οδηγία προωθεί τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων εντός της Ένωσης λαμβάνοντας υπόψη τις εξωτερικές κλιματολογικές και τις τοπικές συνθήκες, καθώς και τις κλιματικές απαιτήσεις των εσωτερικών χώρων και τη σχέση κόστους/οφέλους.

    2. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει απαιτήσεις που αφορούν:
    α) το κοινό γενικό πλαίσιο για μια μεθοδολογία υπολογισμού της συνολικής ενεργειακής απόδοσης κτιρίων και κτιριακών μονάδων·
    β) την εφαρμογή ελάχιστων απαιτήσεων για την ενεργειακή απόδοση των νέων κτιρίων και νέων κτιριακών μονάδων·
    γ) την εφαρμογή ελάχιστων απαιτήσεων για την ενεργειακή απόδοση:
    i) υφισταμένων κτιρίων, κτιριακών μονάδων και κτιριακών στοιχείων τα οποία υποβάλλονται σε μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση,
    ii) δομικών στοιχείων που αποτελούν τμήμα του κελύφους του κτιρίου και έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ενεργειακή απόδοση του κελύφους, όταν τοποθετούνται εκ των υστέρων ή αντικαθίστανται, και
    iii) τεχνικών συστημάτων κτιρίων, σε περίπτωση εγκατάστασης νέου, αντικατάστασης ή αναβάθμισης·