Από την Έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας του 2009 (σελ. 278):

Κατασκευή παραλιακού δρόμου πρόσβασης από την Κάτω Πάφο προς το Αεροδρόμιο Πάφου.
Μετά από αίτημα των τοπικών αρχών, το 2005 ετοιμάστηκε από συμβούλους περιβαλλοντική μελέτη για τον πιο πάνω δρόμο, η οποία στάληκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων για γνωμάτευση στην Υπηρεσία Περιβάλλοντος.
Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος απέρριψε την προτεινόμενη όδευση (λύση Α) λόγω σημαντικών περιβαλλοντικών προβλημάτων που θα δημιουργούντο στο παραλιακό μέτωπο και εισηγήθηκε ως καλύτερη λύση την αναβάθμιση του υφιστάμενου παλαιού δρόμου Λεμεσού – Πάφου (λύση Β).
Λόγω αντιδράσεων των τοπικών αρχών στη λύση Β, το 2007 ανατέθηκε σε συμβούλους νέα μελέτη με βάση την οποία αυτοί εισηγήθηκαν δύο άλλες υπαλλακτικές προτάσεις για υλοποίηση της λύσης Α.
Η μία από τις εν λόγω προτάσεις απορρίφθηκε από τη Διαχειρίστρια Εταιρεία του αεροδρομίου για λόγους ασφαλείας, ενώ και οι δύο προτάσεις απορρίφθηκαν από την Περιβαλλοντική Αρχή η οποία επέμεινε στην υιοθέτηση της λύσης Β.

Τον Ιανουάριο 2010 η Υπουργική Επιτροπή αποφάσισε όπως γίνει συμπληρωματική μελέτη για να καταδειχθεί κατά πόσο μπορεί να εξευρεθεί τρόπος αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών θεμάτων σε περίπτωση υλοποίησης της λύσης Α. Σημειώνεται ότι η δαπάνη της λύσης Α προκαταρκτικά εκτιμάται σε €28 εκ. ενώ της λύσης Β σε €14 εκ.

Με επιστολή μας στους αρμόδιους για το θέμα Υπουργούς, παρατηρήσαμε ότι η προώθηση της λύσης Α έναντι της λύσης Β δεν συνάδει με τις θέσεις της Περιβαλλοντικής Αρχής καθώς επίσης με τη σύγκριση κόστους των δύο λύσεων που είναι συντριπτική υπέρ της λύσης Β.

Τον Ιούνιο 2010 η Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων μας πληροφόρησε ότι παρόλο που η τελική λύση θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις της Περιβαλλοντικής Αρχής και από τα οικονομικά δεδομένα της λύσης, εντούτοις είναι ορθότερο να εξαντληθεί η διερεύνηση του θέματος και ιδιαίτερα της λύσης που ζητείται από τις τοπικές αρχές ώστε να θωρακιστεί η όποια απόφαση της Κυβέρνησης.